Canlılar çevrelerinde veya vücutlarında meydana gelen değişimlere uygun tepkiler oluşturur. Bu tepkilerin bazıları düşünülerek ve bilinçli bir kararla gerçekleştirilirken bazıları çok hızlı ve otomatik biçimde meydana gelir.
Belirli bir uyarana karşı sinir sistemi aracılığıyla oluşturulan hızlı, düzenli ve çoğunlukla istem dışı tepkilere refleks denir.
Refleksler yalnızca tehlikelerden korunmak için oluşmaz. Bazı refleksler vücudun duruşunun korunmasına, gözlere giren ışık miktarının düzenlenmesine, besinlerin yutulmasına ve solunum yollarının temizlenmesine katkı sağlar.
Her refleks bir tepkidir ancak her tepki refleks değildir.
Örneğin sıcak bir yüzeye dokunulduğunda elin hızla çekilmesi refleks bir tepkidir. Öğrencinin zil çaldıktan sonra çantasını hazırlayıp sınıftan çıkması ise bilgi değerlendirme ve bilinçli karar gerektiren daha karmaşık bir davranıştır.
Bir refleks tepkisinin oluşması sırasında sinirsel bilginin izlediği yola refleks yayı denir.
Refleks yayı, uyaranın algılanmasından efektör organın tepki oluşturmasına kadar görev yapan yapıların tamamını kapsar.
Uyaran → Reseptör → Duyu nöronu → Sinir merkezi → Motor nöron → Efektör organ → Tepki
Uyaranı algılayan özelleşmiş hücre veya sinir ucudur.
Refleksin çeşidine göre farklı reseptörler görev yapabilir:
Reseptörde oluşan sinirsel bilgiyi merkezî sinir sistemine taşıyan nörondur.
Reseptör → Duyu nöronu → Beyin veya omurilik
Refleksle ilgili bilginin değerlendirildiği merkezî sinir sistemi bölümüdür. Refleksin çeşidine göre omurilik, omurilik soğanı veya orta beyin gibi farklı merkezler görev yapabilir.
Sinir merkezinde duyu nöronu doğrudan motor nöronla bağlantı kurabilir veya aralarında bir ya da daha fazla ara nöron bulunabilir.
Sinir merkezinde oluşturulan motor cevabı kas veya bez gibi efektör organa taşır.
Sinir merkezi → Motor nöron → Efektör organ
Motor nörondan gelen sinyale göre tepki oluşturan kas veya bezdir.
| Yapı | Temel görevi |
|---|---|
| Reseptör | Uyaranı algılar. |
| Duyu nöronu | Bilgiyi merkezî sinir sistemine taşır. |
| Ara nöron | Gerektiğinde duyu ve motor nöron arasında bağlantı kurar. |
| Motor nöron | Motor cevabı efektör organa taşır. |
| Efektör organ | Kasılma veya salgılama yoluyla tepki oluşturur. |
Diz kapağı refleksi, kasların gerilmesine karşı oluşturduğu otomatik tepkinin gözlenmesini sağlayan bir refleks örneğidir.
Bu refleks genellikle kişi otururken ve alt bacağı serbest durumdayken diz kapağının hemen altındaki tendona hafifçe vurularak gözlenir.
Tendona vurulması → Kasın gerilmesi → Gerilme reseptörü → Duyu nöronu → Omurilik → Motor nöron → Kasın kasılması → Bacağın öne hareketi
| Refleks yayı bölümü | Diz kapağı refleksindeki karşılığı |
|---|---|
| Uyaran | Tendona vurulmasıyla kasın gerilmesi |
| Reseptör | Kas içindeki gerilme reseptörü |
| Duyu nöronu | Gerilme bilgisini omuriliğe taşır |
| Sinir merkezi | Omurilik |
| Motor nöron | Omurilikten kasa sinyal taşır |
| Efektör | Uyluğun ön kısmındaki iskelet kası |
| Tepki | Alt bacağın öne doğru hareket etmesi |
Diz kapağı refleksinin temel yolunda duyu nöronu ile kası uyaran motor nöron arasında doğrudan bir sinaps bulunur. Bu nedenle refleksin temel bölümü kısa bir sinirsel yol üzerinden gerçekleşir.
Bununla birlikte bacağın hareketinin düzenlenmesinde karşıt çalışan kasların gevşetilmesine katkı sağlayan ara nöronlu bağlantılar da bulunabilir.
Refleks cevabı omurilikte başlatılır. Aynı zamanda sinirsel bilginin bir bölümü beyne iletilir. Böylece kişi tendona vurulduğunu ve bacağının hareket ettiğini fark edebilir.
Ancak fark etme ve bilinçli değerlendirme, refleks cevabının başlatılması için beklenmez.
Sağlık çalışanları diz kapağı refleksini sinirsel yolun belirli bölümlerinin çalışması hakkında bilgi edinmek amacıyla değerlendirebilir. Refleksin normalden farklı olması tek başına kesin tanı oluşturmaz; diğer muayene bulgularıyla birlikte yorumlanır.
Vücuda zarar verebilecek bir uyarana karşı ilgili organın hızla uzaklaştırılmasına çekilme refleksi denir.
Elin sıcak bir yüzeye temas ettiğinde hızla çekilmesi bu refleksin günlük yaşamda sık karşılaşılan örneklerinden biridir.
Sıcak yüzey → Deri reseptörü → Duyu nöronu → Omurilikte ara nöron → Motor nöron → Kol kasları → Elin çekilmesi
Elin çekilmesi için birden fazla kasın düzenli çalışması gerekir. Bazı kasların kasılması, karşıt çalışan kasların ise gevşemesi gerekir.
Omurilikteki ara nöronlar farklı motor nöronlar arasında bağlantı kurarak bu eş güdümün sağlanmasına katkı verir.
Refleks cevabı omurilikte başlatılırken sinirsel bilgi aynı zamanda beyne doğru iletilir. Dokuya zarar verebilecek etkinin ağrı olarak algılanması beyindeki ilgili merkezlerin bilgiyi değerlendirmesiyle gerçekleşir.
Bu nedenle elin çekilmesi, bazen kişinin ağrıyı bilinçli olarak ifade etmesinden önce başlayabilir.
Ayakta duran bir kişi sivri bir cisme bastığında ilgili bacağını hızla çekebilir. Bu sırada diğer bacağın vücudu taşıması gerekir.
Sinir sisteminin iki taraftaki kasları uygun şekilde düzenlemesi, kişinin düşmeden ayağını çekmesine yardımcı olur. Bu olay, reflekslerin tek bir kasın çalışmasından daha kapsamlı olabileceğini gösterir.
Göze giren ışık miktarının değişmesine bağlı olarak göz bebeğinin çapının otomatik biçimde ayarlanmasına göz bebeği refleksi denir.
Parlak ışık → Retina → Duyu yolu → Orta beyin → Motor yol → İris kasları → Göz bebeğinin küçülmesi
| Refleks yayı bölümü | Göz bebeği refleksindeki karşılığı |
|---|---|
| Uyaran | Işık şiddetinin değişmesi |
| Reseptör | Retinadaki fotoreseptörler |
| Duyu yolu | Görme siniriyle ilişkili sinirsel yol |
| Sinir merkezi | Orta beyin |
| Motor yol | İris kaslarına ulaşan sinirsel bağlantı |
| Efektör | İristeki düz kaslar |
| Tepki | Göz bebeğinin çapının değişmesi |
Bir göze ışık tutulduğunda çoğunlukla her iki göz bebeğinde de küçülme gözlenebilir. Bu durum, sinir sisteminin iki gözden gelen ve iki göze giden sinirsel yollar arasında bağlantı kurduğunu gösterir.
Beslenmenin güvenli ve düzenli biçimde gerçekleşebilmesi için ağız, yutak, dil ve ilgili kasların belirli bir sıra içinde çalışması gerekir.
Besinin ağızdan yutağa doğru itilmesinden sonra yutma hareketlerinin otomatik biçimde düzenlenmesine yutkunma refleksi denir.
Besinin yutağa ulaşması → Reseptörler → Duyu yolu → Omurilik soğanı → Motor yollar → Yutma kasları
Yutmanın başlangıcında dilin hareketi bilinçli olarak başlatılabilir. Ancak lokma yutağa ulaştıktan sonra kasların sıralı çalışmasının önemli bir bölümü otomatik olarak düzenlenir.
Bu sayede çok sayıda kas, lokmanın güvenli biçimde yemek borusuna geçirilmesi için eş güdümlü çalışır.
Bebeğin ağız çevresine veya damağına temas eden bir yapı karşısında emme hareketleri oluşturmasına emme refleksi denir.
Yutkunma sırasında besinin yemek borusuna, havanın ise solunum yoluna yönlendirilmesi gerekir. Konuşma, gülme veya hızlı nefes alma bu eş güdümü bozarak besin parçalarının solunum yoluna kaçma riskini artırabilir.
Refleksler ve istemli hareketler sinir sisteminin çalışmasıyla meydana gelir. Ancak bu olaylarda bilginin değerlendirilme biçimi ve tepkinin başlatılması birbirinden farklı olabilir.
| Özellik | Refleks tepki | İstemli hareket |
|---|---|---|
| Başlatılma biçimi | Bilinçli karar beklenmeden başlatılabilir. | Çoğunlukla bilinçli karar ve hareket planı içerir. |
| Hız | Genellikle hızlıdır. | Değerlendirme ve karar süresine göre değişebilir. |
| Sinir merkezi | Omurilik veya beynin belirli bölümleri görev alabilir. | Büyük beyin hareketin planlanmasına ve başlatılmasına katılır. |
| Tepkinin niteliği | Belirli uyarana genellikle benzer bir cevap oluşur. | Koşullara ve kişinin kararına göre farklılaşabilir. |
| Örnek | Parlak ışıkta göz bebeğinin küçülmesi | Kitabı raftan alıp masaya koyma |
Farklı refleksler merkezî sinir sisteminin farklı bölümleri tarafından düzenlenebilir.
| Refleks örneği | Temel sinir merkezi | Efektör yapı |
|---|---|---|
| Diz kapağı refleksi | Omurilik | Uyluk kasları |
| Elin sıcak yüzeyden çekilmesi | Omurilik | Kol ve el kasları |
| Göz bebeği refleksi | Orta beyin | İris kasları |
| Yutkunma refleksi | Omurilik soğanı | Yutma kasları |
| Emme refleksi | Beyin sapındaki ilgili merkezler | Dil, dudak, çene ve yanak kasları |
Bazı refleks yolları omurilik veya beyin sapında hızlı biçimde çalışsa da beynin üst merkezleri reflekslerin şiddetini ve oluşma biçimini etkileyebilir.
Örneğin kişi diz kapağı refleksi yapılacağını bildiğinde kaslarını istemsiz biçimde gerebilir. Bu durum refleksin gözlenmesini etkileyebilir.
Bazı refleksler belirli ölçüde baskılanabilir veya değiştirilebilir. Ancak yaşamsal öneme sahip birçok refleksi yalnızca istemli kararla tamamen durdurmak mümkün değildir.
Sinirsel yolun kısa olması ve tepkinin bilinçli karar beklemeden başlatılması, uyaranla tepki arasındaki sürenin azalmasına yardımcı olur.
Ancak refleksin hızı yalnızca nöron sayısına bağlı değildir. Aksonların yapısı, miyelin durumu, sinaps sayısı ve sinirsel yolun uzunluğu da iletim süresini etkileyebilir.
1. “Bütün reflekslerin merkezi omuriliktir.”
Diz kapağı ve çekilme refleksleri omurilikle ilişkilidir. Göz bebeği refleksinde orta beyin, yutkunma refleksinde ise omurilik soğanı gibi farklı sinir merkezleri görev alır.
2. “Refleks sırasında beyin hiçbir bilgi almaz.”
Birçok refleks sırasında tepki omurilik veya beyin sapında başlatılırken uyaranla ilgili bilgi beyne de iletilir.
3. “Refleks yayında mutlaka ara nöron bulunur.”
Birçok refleks yayında ara nöron bulunur. Ancak diz kapağı refleksinin temel yolunda duyu nöronu doğrudan motor nöronla bağlantı kurabilir.
4. “Refleks yalnızca tehlikelerden korunmak için oluşur.”
Refleksler korunmanın yanında duruşun düzenlenmesi, ışık miktarının ayarlanması, beslenme ve solunum yollarının korunması gibi görevlerde de bulunur.
5. “Refleks yayının başlangıcı duyu nöronudur.”
Refleks yayı uyaranı algılayan reseptörle başlar. Duyu nöronu, reseptörde oluşan bilgiyi sinir merkezine taşır.
6. “Efektör organ yalnızca iskelet kasıdır.”
Efektör organ iskelet kası, düz kas, kalp kası veya bez olabilir.
7. “Ağrının hissedilmesi elin çekilmesini başlatır.”
Elin çekilmesi omurilikte başlatılabilir. Ağrı algısı ise sinirsel bilginin beyinde değerlendirilmesiyle oluşur.
Merkeze “Refleks” kavramını yazınız ve aşağıdaki ana dalları oluşturunuz:
Aşağıdaki refleks yayı sıralamasını inceleyiniz:
Deri reseptörü → Duyu nöronu → Omurilikte ara nöron → Motor nöron → Kol kası
Bu şemadan yararlanarak aşağıdaki soruları cevaplayınız:
Diz kapağı refleksini açıklayan kısa bir metin hazırlayınız. Metninizde aşağıdaki kavramların tamamını doğru ilişki içinde kullanınız:
Tendon, kasın gerilmesi, reseptör, duyu nöronu, omurilik, motor nöron, kasılma ve bacağın hareketi.
Bir kişide derideki reseptörler ve duyu nöronları sağlam olduğu hâlde ilgili kasa giden motor nöron zarar görmüştür. Bu kişide uyaranın algılanması, merkeze iletilmesi ve refleks tepkisinin oluşması süreçlerinden hangilerinin gerçekleşebileceğini gerekçesiyle açıklayınız.
Öğrencilerimizin TYT (Temel Yeterlilik Testi) ve AYT (Alan Yeterlilik Testi) gibi sınavlara hazırlanırken kullanabilecekleri bilgileri sunuyoruz. Biyoloji konularında güçlü bir temel oluşturmak ve sınav başarınızı artırmak için doğru adrestesiniz!
Hasanefendi - Ramazan Paşa Mah.1921 Sok.No:24/A Efeler-Aydın
destek@biyolojihikayesi.com
+90.555.608 59 45
©
Biyoloji Hikayesi.
Tüm Hakları Saklıdır. Tasarım:
Biyoloji Hikayesi
Dağıtım:
Rolpa Bilişim Pazarlama Yönetim Sistemleri
🔒